آرژانتین ۱۹۸۵ و ایران ۱۴۰۱؛ مسیر ناهموار دادخواهی و عدالت

0 6


  • نویسنده, علی مصلح
  • شغل, روزنامه‌نگار و منتقد فرهنگی
سانتیاگو میتره، سازنده «آرژانتین ۱۹۸۵» با جایزه گلدن گلوب در دستش

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

سانتیاگو میتره، سازنده «آرژانتین ۱۹۸۵» با جایزه گلدن گلوب در دستش

روز بیستم دی وقتی فیلم «آرژانتین، ۱۹۸۵» ساخته سانتیاگو میتره جایزه بهترین فیلم خارجی هشتادمین دوره جوایز گلدن گلوب را برد؛ فیلمی که برای ایرانی‌های سینمادوست نامش آشناتر از فیلم‌هایی مانند «خانواده فیبلمن» اثر استیون اسپیلبرگ یا «بنشی‌های اینشرین» ساخته مارتین مک‌دونا بود که آنها هم جوایز اصلی را برده بودند.

دلیل توجه ایرانی‌ها به این فیلم نیز داستان آن است. در این فیلم کارگردان ۴۳ ساله آرژانتینی ماجرایی تاریخی را روایت می‌کند که به «محاکمه شوراهای نظامی» شهرت دارد و همان‌طور که از نام فیلم پیداست، در میانه دهه ۱۹۸۰ اتفاق افتاد.

اما برای آن دسته از ایرانی‌های مخالف جمهوری اسلامی که حدود چهار ماه اعتراض سراسری را تجربه کرده‌اند، این فیلم بیش از آن که مانند آینه، تصویری از گذشته را انعکاس دهد، شبیه به نوعی پیش‌گویی امیدوارانه از آینده ایران به شمار می‌رود؛ اینکه دادخواهی از ظلم یک نظام سیاسی سرکوبگر، چه پیشینه‌ای در جهان دارد و در یک نمونه بسیار موفق آن، یعنی آرژانتین، چه رخ داده است.

ماموریت غیرممکن یک دادستان نگران

منبع تصویر، Amazon Studios

توضیح تصویر،

ریکاردو دارین نقش خولیو سزار استراسرا، دادستان دادگاه ژنرال‌های آرژانتینی را بازی می‌کند

قهرمان اصلی «آرژانتین، ۱۹۸۵» دادستانی به نام خولیو سزار استراسرا است که نقش او را ریکاردو دارین بازیگر مشهور آرژانتینی بازی می‌کند. بر حسب اتفاق، او هم چهره‌ای آشنا برای تماشاگران ایرانی است، چون پنج سال پیش در فیلم «همه می‌دانند» اصغر فرهادی بازی کرده بود.



Source link

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.